Can we expect from young players?

After the defeat in ICC world T-20, Indian team lost to Zimbabwe in Zimbabwe for two times. Though the young players were sent to Zimbabwe triangular series this defeat was not expected. India’s second layer cricketers are also having potential to defeat any international cricket team. But then also India lost to Zimbabwe last time.

Zimbabwean cricket team is not that much strong to defeat the Indian team on any surface. They did not play any big international matches in last few years. In comparison with this Indians were much better cricketers. This must lay the selectors to think on it, to think about the abilities of the young Indian cricketers. All of the Indians have played the Indian Premier League very fine. They were confident about their game in this Indian league. Now it seems that Indian players have become greedy about the money. International games are not giving much money as compared to the IPL matches. So, now players are taking international matches very lightly. There is no matter of pride for them in international matches now. We have seen that many of the young and enthusiastic players were gone to West Indies only for the enjoyment. There were no matter for them about pride. They are made totally professional. They know that whatever we win or loose, we are going to get the same amount of money, then why should we make stress on us? They are thinking that we now having a lost of sources for income in cricket. It has made them so careless about the international cricket. They also know that there is no any option to the selectors. Such thinking of the young cricketers will make cricket down in our nation again.
Young cricketer Ravindra Jadeja did not learn any type of the lesson from his exclusion in IPL. Now, he is thinking that he is great. In same passion he repeated his poor behavior in World Cup too. He must be excluded from team for at least one year. Murli Vijay plays very fine while playing in India and for Chennai super kings but in Zimbabwe he played poor than a test player. Yusuf Pathan seems like a lottery for the Indian team. Many times he never plays the game but on few occasions he plays big innings. We don’t need such players.
With all these players’ comparison, Sachin Tendulkar is very far away. These young players must learn something from Sachin. How Sachin has reached in this position? I think, the players are unaware of that. Now the time has come to think on the rebuilding of Indian cricket team. Indian selectors must show their ‘actual rights’ to the players.

’ह’ ची बाधा

आपण बोलत असणाऱ्या वाक्यातील प्रत्येक शब्दाचे पहिले अक्षर जरी बदलले तर अर्थाचा किती अनर्थ होतो. याच संकल्पनेवर आधारित विनोद तयार झाला तर? ’ई टीव्ही-मराठी’ वरच्या कॉमेडी एक्सप्रेस या कार्यक्रमात ही संकल्पना वापरून विनोद निर्मिती करण्यात आली आहे. या पात्राचे नाव आहे, ’मिस्टर ह’. कारण, यातील कोणत्याच ऍक्ट मध्ये त्याचे नाव सांगण्यात आलेले नाही. ’मिस्टर ह’ हे आपल्या बोलण्यात प्रत्येक वाक्यातील प्रत्येक शब्दातील पहिले अक्षर हे ’ह’ च्या बाराखडीत बोलतात. ह्यामुळे हे हाय होलतात हे हमोरच्याला हळतच हाही.
कॉमेडी एक्सप्रेसमधल्या प्रत्येक ऍक्टमध्ये ’मिस्टर ह’ ची भूमिका ही आशिष पवार या उगवत्या विनोदी कलाकाराने केली आहे. व त्याला साथ द्यायला वैभव मांगले, अभिजित चव्हाण, भूषण कडू व कमलाकर सातपुते हे कलाकार आहेत. काही ऍक्टमध्ये कलाकारांचे टायमिंग व बोली ही उत्तम असल्याने चांगली विनोदनिर्मिती होते. त्यामुळे एकवेळ पाहायला काय हरकत आहे?

मिस्टर ह आणि...
१. सिव्हिल बिल्डर [वैभव मांगले]
२. जॉब इंटरव्ह्युसाठी [अभिजित चव्हाण]
३. केबलवाला [अभिजित चव्हाण]
४. हवालदार [कमलाकर सातपुते]
५. मराठी पंडित [कमलाकर सातपुते]
६. वाघोबा [भूषण कडू]
७. चमडी बाबा [भूषण कडू]
८. हिप्नॉटिस्ट [भूषण कडू]
९. रिक्षावाला [भूषण कडू]
१०. डॉक्टर [भूषण कडू]

Vigyan Ashram: A Nice Concept

Why we take the education? We will get different sorts of answers for this question. At actual, the education makes us confident to live in this world. Education is the process of learning. Many times this learning becomes theoretical. Such type of theoretical learning does not help us to stand still in the living. I always believed that the practical things came first and then the theoretical followed. There is no any theory without practical. Only rarest persons like Einstein have found theory before practical!
Science is the thing which believes on practical things. While learning in the school, we have learned various things and actions as the part of science. But, the practical things were not there. This is the fact. In rural areas very less importance is given to the scientific practical doing. So, this is the reason why, we do not get confident about the theoretical things that we learned. In order to build this confidence, practical is necessary. Whenever we learn anything in our education, it should be compulsory to check this practically. But, the same system is not there in our nation.

I found a system following the principle of ‘learning while doing’ in a rural area. This is known as Vigyan Ashram. Three years ago, third year diploma students from computer technology branch had organized an educational tour to Vigyan Ashram. We heard this concept on internet. So we were curious to observe and visit this ashram. This place is actually situated at village Pabal in Shirur taluka of Pune district (Maharashtra). We needed to go via Rajgurunagar to reach this place. It is nearly 30 KMs away from Rajagurunagar city. The area is not that much bigger but nicely arranged to make it science oriented!
Vigyan Ashram believes in philosophy of ‘Learning while doing’. It is the same way by which we learn to speak our mother tong. This ‘natural system of learning’ teach us, without overburdening us by ‘teaching –learning’ process. Many of the students were following the principles there. I found some of the objectives of Vigyan Ashram on their website:
- Vigyan Ashram believes activity to hand is the quickest way to develop intellect.
- Vigyan Ashram believes multiple experiences helps in developing Childs personality.
- Vigyan Ashram believes various rural development task can be integrated with school education. Therefore by achieving purpose of ‘Education through Development … and Development through Education’.
- Vigyan Ashram believes in demystifying science. The scientific method - observation, measurement, recording, classification, documentation, exchange of information with others, developing hypotheses, testing them by further experiments and observation - is not only possible in every day life but it is in fact financially very relevant to all sections of society.
Such type of education system is always effective to make the student more practical oriented which is the current demand of the industries which requires well-skilled employees. Can we think on this?

World Cup Soccer theme song

The soccer world cup is about to start in two days. Not only the South Africa but the whole world is set ready for this world cup. When I saw the theme song made for world cup by K’naan, it sounds nice with its lyrics and the music too. A really enjoyable song composed for the world cup. I thank them for it. I found out the lyrics and the video for this theme song. So enjoy…

Ooooooh Wooooooh

Give me freedom, give me fire, give me reason, take me higher
See the champions, take the field now, you define us, make us feel proud
In the streets are, exaliftin , as we lose our inhibition,
Celebration it’s around us, every nation, all around us

Singing forever young, singing songs underneath that sun
Let’s rejoice in the beautiful game.
And together at the end of the day.

WE ALL SAY

When I get older I will be stronger
They'll call me freedom Just like a waving' flag
And then it goes back
And then it goes back
And then it goes back

When I get older I will be stronger
They'll call me freedom
Just like a waving' flag
And then it goes back
And then it goes back
And then it goes

Oooooooooooooh woooooooooohh hohoho

Give you freedom, give you fire, give you reason, take you higher
See the champions, take the field now, you define us, make us feel proud
In the streets are, exaliftin, every loser in ambition,
Celebration, it’s around us, every nation, all around us

Singing forever young, singing songs underneath that sun
Lets rejoice in the beautiful game.
And together at the end of the day.

एक विचित्र चायनामन

’चायनामन’ हे नाव ऐकले की मला नेहमी पॉल ऍडम्स ची आठवण येते. हा पॉल ऍडम्स दक्षिण आफ्रिका क्रिकेट संघातील एक विचित्र शैलीचा गोलंदाज होता. त्याच्या शैलीच्या बाबतीत तो एकमेवाद्वितीय होता म्हटले तर निश्चितच वावगे ठरणार नाही. जरा शेजारचे पॉल ऍडम्स चे छायाचित्र पाहा. त्यातून त्याच्या गोलंदाजाची शैली लगेच कळून येईल. sporting-heroes.net वरून मला त्याचा इथे दाखविण्यायोग्य फोटो मिळला. त्याबद्दल त्यांचे धन्यवाद.

यूट्यूब वर मला त्याच्या बॉलिंग ऍक्शनचा हवा तसा व्हिडिओ मिळाला. त्यावरून त्याची विचित्र गोलंदाजी पाहता येईल. कुणीही त्याची गोलंदाजी प्रथम पाहिली की विचित्रच वाटते. पॉल ऍडम्सच्या करियरच्या सुरूवातीच्या काळात त्याच्याबाबतीत असेच घडले. मैदानावरचे खेळाडूच नव्हे तर प्रेक्षकही त्याच्या गोलंदाजीवर हसायचे. पण, या गोलंदाजाने स्वत:ला सिद्ध करून दाखविले. चेंडू टाकताना तो फलंदाजाकडे पाहतच नसायचा. त्याच्यावर अशी टिका अनेकदा झाली होती. हे पॉल ऍडम्सला जेव्हा समजले तेव्हा त्याने सांगितले होते कि, गोलंदाजी करताना एकदा फलंदाजाला पाहिले की, त्याची प्रतिमा माझ्या मनात तशीच राहते त्यामुळे चेंडू कसा व कुठे टाकायचा हे मला निश्चितच समजते. अशी त्याची गोलंदाजी ’चायनामन’ ह्या प्रकारात मोडते. आजच्या घडीला केवळ ऑस्ट्रेलियाचा डेविड हसी हा एकमेव गोलंदाज चायनामन म्हणून प्रसिद्ध आहे.
२० जानेवारी १९७७ ला पॉल रेगन ऍडम्सचा जन्म दक्षिण आफ्रिकेतल्या केप टाऊन येथे झाला. पॉल सुरूवातीला एक फलंदाज म्हणून उदयास आला. डावखुरा पॉल उजव्या हाताने फलंदाजी करायचा. परंतू, त्याच्या शिक्षकांनी त्याला गोलंदाजीस उद्युक्त केले. सर्वप्रथम त्याच्या मित्रांनी त्याची गोलंदाजी पाहिली तेव्हा ते पोट धरून हसले होते. नंतर मात्र जेव्हा त्याने प्रतिस्पर्धी संघाच्या विकेट्स घ्यायला सुरूवात केली तेव्हा मात्र सर्वजण तोंडात बोटे घालून बसले. त्याच्या आयुष्यात अशा घटना अनेकदा घडल्या आहेत. त्याचे सुरूवातीचे करियर घडविण्यात त्याचे शिक्षक अब्राहम्स यांचा मोठा वाटा राहिला होता. नंतरच्या काळात दक्षिण आफ्रिकेचे प्रसिद्ध खेळाडू एडी बार्लो यांनी पॉल मधील गुण हेरून त्याची ’वेस्टर्न प्रोव्हिंन्स’ च्या ब संघाकडून खेळण्यास संधी मिळवून दिली. लवकरच त्याने अ संघातही स्थान मिळविले. याच संघातून उत्तम खेळ केल्याने पॉल ऍडम्स ची निवड १९९५ मध्ये इंग्लंडविरूद्ध दक्षिण आफ्रिकेच्या अ संघात झाली. यानंतर खऱ्या अर्थाने आंतरराष्ट्रीय स्तरावर ओळखला जाऊ लागला. इंग्लंडचे आघाडीचे फलंदाज ग्राहम थॉर्प व ग्राहम हिक यांना त्याने एकाच ओव्हरमध्ये बाद करून वाहवा मिळविली. त्याच्या संघातील त्याचा अष्टपैलू सहकारी ब्रायन मॅकमिलन याने त्याला ’गोग्गा’ हे टोपननाव बहाल केले होते. याचा अर्थ किडा असा होतो.
पॉलच्या जबरदस्त खेळीनंतर त्याची राष्ट्रीय संघात निवड पक्की होती. राष्ट्रीय संघात निवड झाली तेव्हा तो फक्त १८ वर्षांचा होता. दक्षिण आफ्रिकेचा तो सर्वात तरूण खेळाडू ठरला. १९९९ मध्ये पॅट सिमकॉक्स या आघाडीच्या ऑफस्पिनरच्या जागेवर पॉल ऍडम्सची संघात निवड करण्यात आली होती. नंतरच्या काळात पॅट सिमकॉक्स व ऍडम्स हे दोघेही बऱ्याचदा एकाच वेळी संघात खेळले आहेत. त्यांना साथ द्यायला निकी बोये हाही दक्षिण आफ्रिका संघात होता. हॅन्सी क्रोनिएच्या नेतृत्वाखाली पॉल ऍडम्स अनेक कसोटी सामने खेळला. भारत एकदा आफ्रिकेच्या दौऱ्यावर असताना पॉलने सौरव गांगुलीचा एका उत्तम गुगलीवर बळी घेतला होता. सहसा गांगुली त्याच्यापुढे कोणत्याही फिरकी गोलंदाजाचे चालू द्यायचा नाही. त्यामुळे त्रिफळाचित झाल्यावर त्याची प्रतिक्रिया ही नेहमीपेक्षा वेगळी वाटली.
सन २००२ मध्ये पॉल ऍडम्सने त्याच्या कारकिर्दीतील १०० बळी पूर्ण केले. ही कामगिरी करणारा तो आफ्रिकेचा सातवा गोलंदाज ठरला. याच वर्षी त्याला दक्षिण आफ्रिका क्रिकेट बोर्डाने सर्वोत्तम क्रिकेटपटूचा प्रदान केला होता. २००४ मध्ये आफ्रिकेच्या राष्ट्रीय संघात तो अखेरचा दिसला होता. ऑक्टोबर २००८ मध्ये त्याने प्रथम श्रेणी क्रिकेटमधून निवृत्ती जाहीर केली.
कदाचित यापुढे त्याच्यासारखी शैली असणारा गोलंदाज पुन्हा तयार होणार नाही...

हैद्राबादी दामाद

सानियाने पाकिस्तानच्या शोएब मलिकशी विवाह केल्याची बातमी प्रसिद्धीमाध्यमांनी मोठ्या प्रमाणात चघळली. ती इतके दिवस चघळत होते की दुसरी कोणतीही अन्य बातमी प्रसिद्धी माध्यमांना द्यावी वाटत नसावी. सानिया मिर्झावरच्या बातम्यांना मोठा टीआरपी मिळत असावा म्हणून प्रसिद्धी माध्यमांना अशी अक्कल सुचली. ही बातमी शिळी होऊ लागताच एक नवी बातमी प्रसिद्धी माध्यमांच्या हाती लागली. ती म्हणजे सानियाच्या विवाहावर आता ’हैद्राबादी दामाद’ नावाचा चित्रपट दक्षिणेत तयार होतोय. त्यामुळे सानिया जबरदस्त भडकलीय. कदाचित, तिला आता सेलिब्रेटी होत असल्याचा पस्तावा होत असावा.

या चित्रपटाच्या निमित्ताने भारतात व विशेषत: दक्षिण भारतात (आंध्र प्रदेशात) असणाऱ्या हैद्राबादी हिंदी विषयी मला थोडंसं लिहावसं वाटतंय. ’हैद्राबादी दामाद’ हा चित्रपट मुंबईच्या बॉलिवूड मध्ये तयार होत नसून हैद्राबादच्या टॉलिवूड मध्ये तयार होतोय. (तिकडे दक्षिणेत तेलुगू फिल्म इंडस्ट्रीला टॉलिवूड म्हणतात!). या टॉलिवूडमध्ये मुख्यत: तेलुगू चित्रपटच तयार होतात. पण, त्यातल्या त्यात हिंदी चित्रपटही इथे तयार होतात याची माहिती बहुतेक फार कमी जणांना असेल. हैद्राबाद हे नवांबांचे शहर असल्याने इथे उर्दू-हिंदीचा बऱ्यापैकी बोलबाला आहे. शिवाय जगातील एक मोठी फिल्म इंडस्ट्री अर्थात रामोजी फिल्मसिटी ही हैद्राबादला असल्याने तिथे हिंदी चित्रपट तयार होण्यासही वाव मिळाला आहे.

हैद्राबादला तयार झालेला हिंदी चित्रपट हा त्याच्या बोलीवरून व मांडणीवरून लगेच ध्यानात येतो. इंटरनेटवर सर्च केल्यावर मला प्रामुख्याने चार प्रकारच्या हिंदी भाषा आपल्या भारतात असल्याच्या दिसल्या. त्यातील पहिली भाषा ही खरीबोली हिंदी जी मूळ हिंदी मानली जाते, दुसरी बिहारी हिंदी जिची खरी ओळख माननीय लालू यादवांनी करून दिलीच आहे. तिसरी आहे ती बंबईया हिंदी जी प्रामुख्याने मुंबईत बोलली जाते व ती टपोरी या ’गटात’ मोडते. विकिपीडियावर ’बंबईया हिंदी’च्या नावाचा वेगळा लेख आहे. तो अधिक माहितीसाठी पाहता येईल. चौथी हिंदी म्हणजे हैद्राबादी हिंदी होय. या हैद्राबादी हिंदीबद्दल सांगायचं तर मुस्लिमबहुल भागात तीचा ’विकास’ झाल्याने ती उर्दूमिश्रित आहे! शिवाय कधी-कधी तीच्यात मराठी शब्द असल्याचे दिसून येते.

हैद्राबादी हिंदीत बनविलेले सर्वच चित्रपट हे विनोदी आहेत. ’हैद्राबादी दामाद’ हाही याच पठडीतला चित्रपट आहे. हैद्राबादी हिंदीत मी पाहिलेला पहिलेला पहिला चित्रपट म्हणजे ’फन एण्ड मस्ती’ हा होय. नावावरूनच तो विनोदी असल्याचे दिसून येते. यानंतर ’हंगामा इन दुबई (हैद्राबादी बकरा)’, ’हाफ फ्राय’ व ’हैद्राबादी नवाब’ हे चित्रपट पाहायला मिळाले. सर्वच चित्रपटांमध्ये चांगल्या तऱ्हेने कॉमेडी करण्याचा प्रयत्न केलेला दिसतो. खरं तर हैद्राबादी हिंदीचा लहेजाच आपल्याला हसण्यासाठी मजबूर करतो. वरच्या सर्वही चार चित्रपटांत कलाकार हे सारखेच दिसून आले. एक कलाकार कमीत कमी दोन चित्रपटांत होता. यावरून इथले कलाकारही विशिष्ट प्रकारचे परंतू प्रोफेशनल असल्याचे दिसून येते. इशान खान, मस्त अली, गुल्लू दादा, अज़िज़ नासर हे कलाकार बहुतेक चित्रपटांत होते. केवळ एक कॉमेडी म्हणून या चित्रपटांना बघण्यास हरकत नाही.

आता हैद्राबादी चित्रपटांतील काही वाक्ये मी इथे लिहित आहे. त्यावरून या भाषेचा लहेजा कसा आहे ते ध्यानात येईल...

१. अरे तू मज़ाक नको करू रे भाई, मज़ाक तो मेरे गली का रज़ाक करता.

२. छोटा था, आंखियां निकाल ते आंटे खेलता था. जरा बडा हुआ तो आंखियां निकाल के गोटियां खेलता हू, और जरा बडा हुआ तो आंखियां निकाल के छर्रे खेलता हूं. बचपन से आंटे, गोटियां छर्रे सभी खेलते रे आपन. साले तुम्हारी हालत देखो, तुमको मारे तो इन लोगोन हस्ते मेरे पे.

३. अरे तुमको नई मालूम आपन दुनिया के पप्पा है, गलियां मे घुसने नही देतुं पाहाडान बताये तो.

४. तू लाल वाली मरसिडीज भिजवा नको रे बाबा, सफेद वाली बिजवा रे मेरे कु कामान (कामे) है, बहुत कामान है.

५. पच्चीस साल से चारमिनार पे बैठा हुआ हूं, अपनी भी इज़्ज़त है यारों लोगन सलाम ठोकके जाते, ये अंग्रेजान हाथ लगाते रे मेरे को.

कशी वाटली...?

How can it be justified?

I thought that can this news be the part of my blog? Can it be informative or anything else. Now, you tell me about this. This was published in yesterday's eSakal...

नोकरी गेल्याच्या संतापाने मोबाईल कंपन्यांना झटका

सकाळ वृत्तसेवा

Thursday, June 03, 2010 AT 12:15 AM (IST)

नांदेड - जिंतूरसारख्या (जि. परभणी) ग्रामीण भागातला रहिवासी, शिक्षण जेमतेम बारावीपर्यंत... अशी पार्श्‍वभूमी असलेला विशीतला युवक एका मोबाईल कंपनीच्या डिस्ट्रीब्युटरकडे नोकरी करतो. पुढे कंपनीमार्फत तो काम करू लागतो. हे करताना तो कोणताही अधिकृत अभ्यासक्रम पूर्ण न करता संगणकात पारंगत होतो. तरीही कंपनीने आपल्याला कामावरून काढून टाकल्याचा राग मनात धरून तो मोबाईल कंपन्यांनाच भंडावून सोडतो. डिस्ट्रीब्युटरच्या खात्यावरील टॉकटाईम तंत्रज्ञानाच्या साह्याने ओढून घेतो, काही ठिकाणचे नेटवर्कही बंद पाडतो आणि एके दिवशी पोलिसांच्या जाळ्यात अडकतो. एखाद्या चित्रपटात शोभेल असा हा प्रकार प्रत्यक्षात घडला आहे. या प्रकारामुळे नांदेड पोलिसही अचंबित झाले आहेत.

प्रसन्ना श्रीराम गुंडावार ऊर्फ पॅसी असे त्याचे नाव आहे. निरीक्षण, आकलन आणि स्मरणशक्ती मात्र दांडगी. बारावीपर्यंत शिक्षण झालेलं. पुढे शिकायचं तर आय.आय.टी. अशी जबरदस्त महत्त्वाकांक्षा; पण आर्थिक परिस्थिती बेताची असल्याने शिक्षणाचा खर्च झेपणारा नाही. मात्र पॅसीला हे मान्य नाही. "खाईन तर तुपाशीच' या मानसिकतेत तो पुढील शिक्षण सोडून एका मोबाईल कंपनीच्या जिंतूर येथील डिस्ट्रीब्युटरकडे डेटा एन्ट्री ऑपरेटर म्हणून कामाला लागला. त्याने संगणकाचा कोणताही अभ्यासक्रम केला नसला तरी संगणकाच्या प्रत्येक प्रोग्राममध्ये असलेल्या "हेल्प' सुविधेचा फायदा घेऊन तो सगळं शिकला. इंटरनेटमध्ये त्याचे स्कील चांगले आहे. परंतु असे असले तरी संगणकातील बेसिक नॉलेज त्याच्याकडे नाही. डिस्ट्रीब्युटरकडे काम करताना त्याला दीड हजार रुपये महिना पगार मिळत असे.

पुढे पाच महिन्यांनंतर त्याला कंपनीने साडेतीन हजार रुपये मानधनावर नेमले. पुढच्या अडीच वर्षांत त्याचे मानधन पाच हजारांपर्यंत पोचले. कंपनीचे काम करताना तो डिस्ट्रीब्युटरच्या ग्राहकांचे "डॉक्‍युमेंट व्हेरीफिकेशन'चे (ऑडिट) काम करीत असे. त्याचाही वेगळा मोबदला मिळत असे. याशिवाय टेलिकम्युनिकेशनमधील अनेक कंपन्याचे, बॅक ऑफिसचेही काम त्याला जमते. अकाउंट ट्रॅन्झॅक्‍शनच्याही कामाचा त्याला अनुभव आहे. पॅसीला भाऊ नाही. वडील खासगी गुत्तेदारी करतात. एक लहान बहीण आहे. त्यामुळे पॅसीवर फारशी कौटुंबिक जबाबदारी नाही. इकडे कामाच्या बदल्यात त्याला महिन्याकाठी दहा ते अकरा हजार रुपये मिळत असत. हे पैसे तो मित्रकंपनीबरोबर चैनीत उडवत असे. पॅसीला गुटख्याचे व्यसन चांगलेच जडलेले आहे. अधूनमधून दारूही पितो.

पॅसीच्या एका भावाकडे मोबाईल कंपनीची एजन्सी होती; परंतु त्याचे आणि कंपनीचे खटकले आणि एजन्सी बंद पडली. परिणामी कंपनीने पॅसीलाही कामावरून कमी केले. याचा त्याच्या मनात राग बसला. एक जॉब गेल्यानंतर दुसरा जॉब शोधणे त्याने सुरू केले; पण ते त्याला कमालीचे अवघड गेले. औरंगाबाद येथे एका कॉल सेंटरमध्ये जॉब होता; पण पगार 4800 रुपये मिळू लागला. अकरा हजार रुपये महिना कमविण्याची चटक लागलेल्या पॅसीला हा जॉब पसंद पडला नाही. मोबाईल कंपनीत दुसरा अधिक पगाराचा जॉब मिळविण्यासाठी तो प्रयत्नशील होता. त्यासाठी लागणारे स्कील त्याच्याकडे होते; परंतु त्यासाठी एम.एच.सी.आय.टी. प्रमाणपत्राची अट होती. पॅसी इथे सिस्टीमला दोष देतो. माझ्याकडे संबंधित जॉबसाठी लागणारे पुरेसे किंबहुना तुलनेने अधिक ज्ञान असताना एका कागदासाठी अडवणूक झाल्याने इगो दुखावल्याचे त्याने पोलिसांच्या चौकशीत सांगितले.

या सर्व बाबींचा परिपाक म्हणजे पॅसीच्या मनात मोबाईल कंपनीला धडा शिकविण्याची भावना घट्ट रुजते. परिणामी इंग्रजी आणि गणितात सुरवातीपासूनच पारंगत असलेल्या आणि मोबाईल कंपनीत काम करून अनुभवानं शहाणा झालेल्या पॅसीने मोबाईल कंपनीच्या विविध डिस्ट्रीब्युटरच्या अकाउंटमधून बॅलन्स (टॉकटाईम) चोरणं सुरू केलं. अशाप्रकारे त्याने जवळपास आठ डिस्ट्रीब्युटर्सना भंडावून सोडले. कंपनीच्या जेव्हा ही बाब लक्षात आली तेव्हा त्यांनी ते बॅलन्स परतही मिळवले; परंतु यंत्रणेतील दोषही उघड झाला. आयडी पासवर्ड हॅक करणे आणि टॉकटाईम चोरणे ही त्याची पद्धत होती. एवढेच नव्हे, तर त्याने वसमत, सेनगाव (जि. हिंगोली) आणि देगलूर, नायगाव (जि. नांदेड) या चार तालुक्‍यांतील कंपनीच्या डिस्ट्रीब्युटर्सची "लॅपो' सिस्टीमही बंद पाडली. एवढ्यावरच तो गप्प बसला नाही तर "मीच हे केले' असे त्याने सांगायलाही सुरवात केली. बदला घेणे एवढाच यामागचा हेतू होता. आपले हे कृत्य आपल्याला पोलिस कोठडीत घेऊन जाईल, असे त्याला कधीच वाटले नाही, असे तोच स्वतः सांगतो.

बदल्याच्या भावनेने चुकीचा मार्ग

प्रसन्ना ऊर्फ पॅसीने नांदेड येथील आयडिया कंपनीचे डीलर सुनील शर्मा यांचा युजर पासवर्ड चोरून पावणेदोन लाखांचा टॉकटाईम चोरला. याप्रकरणी पोलिसांत अज्ञात आरोपीविरुद्ध गुन्हा दाखल झाला होता. पोलिस उपअधीक्षक लक्ष्मीकांत पाटील यांनी कौशल्य वापरून तपास केला असता पॅसी जाळ्यात अडकला. वास्तविक कोणतीही गुन्हेगारी पार्श्‍वभूमी नसलेला पॅसी केवळ बदल्याच्या भावनेने चुकीचे कृत्य करून पोलिसांच्या तावडीत सापडला. आपण जे करतोय ते चुकीचे आहे हे लक्षात आल्यानंतर त्याने "कारनामे' थांबवले आणि भविष्यात असे कधीही करणार नाही, असे तो कबूलही करतो. परंतू चूक ती चूकच. पॅसीने चुकीचा रस्ता सोडून चांगला मार्ग स्वीकारला पाहिजे, अशी पोलिसांचीही भावना आहे.

Magic of Nature

I always think the nature is biggest controller of this world. Whatever the science that existed today, is only because of the nature. We observe the life cycle of the nature. The monsoon rain is one of the parts of it. It has become the part of life cycle of people in south Asia. Every year we eagerly wait for this monsoon.

I have observed several time in last few years that always 1st June has become the day of heavy rain. It was either a monsoon rain or a pre-monsoon rain. For only few circumstances, it did not happen till in my life. This year also it was a heavy rain fall on 1st June in Nashik. We enjoyed all these. I salute to the magic of nature. This time also the monsoon has reached in south Asia on time. It is in Kerala now. In coming two-three days it will be reaching in Maharashtra. Hope this year at least 100 percent monsoon rain fall will be there.

Due to global warming, we are changing the climate of the nature. This will be harmful for the life of human on this planet. So we must take care of such things. These are very small things, but have very large meaning. We must ensure the safety to the future generations of the human being…!